Waarom ik PixelRetriever bouwde

Net zo lang vond ik mijn eigen foto's terug zonder credit of toestemming. Op bandpagina's, op blogs, zelfs gedrukt op merch.

Het kantelpunt was een billboard. Er stond een van mijn concertfoto's op, en ik kwam er alleen achter doordat iemand er een selfie voor had gepost. Een bedrijf verdiende aan mijn werk en ik wist van niets.

Na honderden shows is een heel archief met de hand controleren onmogelijk. De tools die er waren, waren geprijsd voor bureaus of vaag over wat ze precies deden.

Dus bouwde ik PixelRetriever voor mezelf. Andere fotografen zagen het en vroegen of ze het konden gebruiken, dus stelde ik het open.

Ik hield het bewust eerlijk. Het is duidelijk over wat het wel en niet vindt. Je originelen verlaten je eigen cloud nooit, alleen een fingerprint gaat mee. De prijs is vast, zonder commissie op wat je terugvindt.

Pixel, de golden retriever, is degene die je foto's terughaalt.